Denemelerim14 yorum var - 30 Ocak 2008 01:18Ben sorunlarını anlatan, onları paylaşan biri değilim. Kızdığımı da hiç belli etmem. Bozulmam. Beni bozmak isteyenleri hep ben mat ederim. Bir tek mutlu olunca gülerim. Yo hayır gülmem kahkahalara boğulurum. Sandığınız gibi kendi başıma da ağlamam, sağı solu yumruklamam, çığlıklarımla da kendimi inletmem. Bu huyumu ben de garipsemişimdir. Ama problemlerimi anlatıp daha da çok probleme sahip olmak istemem. Neden bilsinler ki? Neden benim içinde boğulduğum, beni ezen şeyi onlar da bilsinler ki, ben bile sahip olduğum o iğrençliklerden kendimi kaçırırken. Çok mutlu anımda gelir, gülmekten yumulmuş göz kapaklarımı aralar, “Merhaba, ben sevgili sorunun milyonlarca lira borcunum” der. Birden gider tüm neşem. Mutluluk anım bitmiştir. Çevremden gelen esprilere, normal zamanımda, bende dâhil olacakken o an bitmişimdir. İşte böyle rezil yaratıklardır benim sorunlarım. Kılıcım, kalkanım olsa hiç durmaz üzerlerine koşar saldırırdım. Sanki onları yaratan ben değilmişim, bunlara sebep olan zaten ben değilmişim gibi. Bunları düşünmek bile beni utandırdı. Aynı zamanda ben böyleyim işte. Hayallerinde bile kendinden utanabilecek kadar tertemiz. Hani bir laf vardır ya. Derdini söylemeyen derman bulamaz. Kim demiştir, hangi akla hizmet demiştir hiç bilmiyorum, bilmek de istemiyorum. Maddi sorunları bir kenara bırakıp manevi olanları ele alıyorum. Manevi olanlar da kendi içinde maddeleşiyorlar ama konudan uzaklaşmak istemiyorum, bu başka bir yazının konusu olabilir ancak. Örneklerle pekiştirelim bu anlatımı. Klasik aşk, sevgi gibi konuları değil de hem aşkı hem de sevgiyi içinde barından bencillikten bahsedelim. Var sayalım ben kimsenin olamayacağı kadar bencil biriyim. İşin tuhaf yanı bundan da utanç duyuyorum. Bunu kime anlatabilirim, beni kim niye dinlesin demeyeceğim. Herkesin her zaman en az bir dinleyicisi vardır. Ama buna kim çözüm getirebilir? Bencilim ben, bencil. Bu şeyden ben herkesten daha çok iğrenirken, bu lanet şeye herkesten daha yakınken, onu benden daha iyi kimse tanıyamayacakken hangi pervasız bu sorunu ortadan kaldırabileceğini söyleyebilir? Bırakın sorunu çözmeyi bir nebze bile hafifletemez. Onun düşündüklerini ben düşünemiyor muyum sanıyorsunuz ki bu sorun denen illeti benden daha iyi kimse bilemeyecekken. Bunu başarabileceğini söyleyen insan karanlıkta bir noktaya odaklanmaya çalışıyordur. Hem ben bu sorunu bir yakınıma açtım diyelim. O söylemez mi kendi yakınına? Eskilerin bir lafı vardır: Sırrını söyleme dostuna o da söyler dostuna. Hayallerimin en güzel yerinde gelip beni utandıran bu sorun dışarıya duyulursa hiç düşündünüz mü? Bunu anlayabilir misiniz bilemiyorum ama gerçek olmayan bir şeyde yani hayalinde bile utanan bir insan bunu başkaları duyunca sokağa nasıl çıkar, işe nasıl gider, markete girip bir şeyler alabilir mi? Hayır. Sonsuza kadar şiddetle hayır. Hem ne gereği var güzelim sohbetlerimizi karartmanın? Kadir bizimle paylaşmaktan mutluluk duyduğu şeyi anlatırken bizim araya girip sorun denen iğrenç kelimenin açılımını yapmamızın ne gereği var? İşte böyle dostlarım bu dertten muzdaripim cümlenizin peşine hı öyle mi den başka ne gelir ki? E.P. 
anlatsa da anlatamasa da sorunlarını yine insanın kendisi çözer. vavieeeeen 30 Ocak 2008 01:38
iyi bir dost , dostunun sırrının diğer bir dostu ilgilendirmeyeceğini bilendir...bencillik ise kötü değildir aşırı değilse bir insanın kendisini düşünmesinden doğal ne olabilir ki...ama bazı seyleri itiraf etmekte yükümüzü hafifletmez en iyisi doğruyu yapmak...hııı öyle mi dememek üzere dostlara...eline sağlık... olumuolmedenanlama 30 Ocak 2008 01:59
anlatım güzel beğendim ama belirtmeden geçemicem ilkini daha çok beğendim onun dili bana daha hoş geldi bu yazındaki dil biraz daha avrupai bi hava içeriyodu böyle klasik bi hava sezdim...ama yüreğine sağlık yazmaya devam =)) jade libra 30 Ocak 2008 15:57
dost dediğin sen söylemesen bile senin derdini anlayabilendir....yine akıcı bir anlatım:)sevdim... fenn 30 Ocak 2008 23:07
sorun çözümünden yana evet belki haklısın ve haklısınız çoğu sorunun altından kendi başımıza kalkıyoruz kendimiz yaratmış olduğumuz gibi ama şunuda söylemek istedim her insanın sorunlarını yaşadığı dönemde rahatlaması için bişeyler yapması gerekir kimi uyur kimi ağlar kimi dediğin gibi duvarları yumruklar ama kimi de bunu ANLATARAK yaşar sözlerimden de anlaşıldığı gibi ben paylaşarak rahatlama taraftarıyım bilmem siz bu duruma ne dersiniz... asosyomatik 31 Ocak 2008 00:18
güzel bir konuya parmak basmışsın ama insanlar bunları her zaman duymak istemezler zlm 31 Ocak 2008 00:52
sonuçta buda karşıdaki kişiye bağlı kimseye zorla bişeyi dinletemezsin zaten zorla dinletilenden de hiçbir rahatlama hissedemezsin.. asosyomatik 31 Ocak 2008 01:02
öncelikle eline ,yüreğine ve kalemine sağlık,yazı çok güzel olmuş , Ben sorunlarını anlatan, onları paylaşan biri değilim ; diye başlamışsın yazına ve devam etmişsin ,ama yazmak adınada olsa sorunların hakkında detay vermesen de evet sorunlarım var diye bilmişsin ; ben yıllarca kimseye sıkıntımı belli etmedim yüzüme yansıtmadım ,bunun yanında her zaman dert dinleyen oldum dertliyken bile dert dinledim ve çözüm yaratmaya çalıştım ,şimdi herkes benim için çok iyi bir insan diyor,tşk ediyorum onlara ama sonra dedimki ya ben iyi bir insan olmak istemiyorum herzaman ve herkese olmasada artık sıkıntılarımı söylüyorum bunu medet ummak için yapmıyorum belki benim bencilliğim olarak görüyorum bu olayı sadece biraz rahatlamak adına olsada artık bunu yapıyorum ve sende yazmak adı altında bunu yapmışsın :)) velvet kisses 31 Ocak 2008 11:46
Hani bir yazarı tanıyabilmek için tüm eserlerini okumak gerekir ya sanırım ben de tüm yazılarımı bitirdikten sonra kendimi daha iyi tanımış olacağım. Açıkçası pek de beğenemiyorum yazılarımı. Eksiklikler var, diyalog yazamıyorum. Hissediyorum eksiklikleri ama ne olduklarını bulamıyorum. Sadece üç deneme yazısı yazdım. Belki de bir süre ara versem hiç fena olmayacak :) infatuationlove 01 Şubat 2008 10:38
İnsanlar sorunlarını kendileri yaratır ve ancak kendileri çözerler, ''derdini söylemeyen derman bulamaz'' cümlesine bende katılmıyorum... aksine dertler paylaştıkça büyür... Sorunlarımızı çözemiyorsak, onlarla yaşamayı öğrenmeli kendi sıkıntılarımızla başkalarını da üzmemeliyiz... darkness26 03 Şubat 2008 19:48
valla ben çok GEREKSİZ gördüm.... rEbEl aViAtOr 09 Şubat 2008 18:39bu yazıya puanı basanlar:
|
24
